กรุงเทพฯ Wi-Fi หรือฝันร้ายกทม

Green Bankok Wi-Fi

ช่วยเอาป้าย Green Bankok Wi-Fi ออกจากป้ายรถเมล์ได้ไหม?
แนวคิดทำกรุงเทพฯ ให้เป็นเมืองหลวงที่เชื่อมต่ออินเทอร์เน็ตได้ทุกที่ทุกเวลามันก็ดีอยู่หรอก

แต่ ที่ต้องมาบอกว่า ให้เอาป้าย Green Bangkok Wi-Fi ออกจากป้ายรถเมล์ เพราะมันทำให้เกิดความเข้าใจผิดได้ว่า คุณสามารถเล่นอินเทอร์เน็ตได้ทุกป้ายรถเมล์ทั่วกทม.

แต่มันไม่ใช่อย่างนั้น !
การใช้งานอินเทอร์เน็ตไร้สายของกรุงเทพมหานคร ยุคผู้ว่าฯ อภิรักษ์ โกษะโยธิน สามารถใช้งานได้ตามจุดบริการที่เรียกว่า hot spot ที่ให้บริการโดย True Wi-Fi ภายใต้ความเร็ว 64 กิโลบิตต่อวินาที
แหงละ ความเร็วระดับ 64 ย่อมเร็วกว่าเล่นอินเทอร์เน็ตผ่านโมเด็มที่ความเร็วสูงสุด 56Kbps (แต่เมื่อตัดคลื่นรบกวนตามสาย สภาพจราจร หรือการใช้อินเทอร์เน็ตย่านนั้น และปัจจัยก่อกวนอื่นออกไป ความเร็วอินเทอร์เน็ตผ่านโมเด็ม จะเหลือแค่ 6Kbps เท่านั้น)
ผมเคยโชคดีต่ออินเทอร์เน็ตไร้สายฟรีของกทม. หากความเร็วรับส่งข้อมูลอืดมาก มากเสียจนไม่อยากเสียเวลารอ
นั่นหมายความว่า ความเร็วเชื่อมต่อที่ได้ไม่น่าถึง 64Kbps บางทีอาจเป็นเพราะต้อง “แชร์” กับผู้ใช้รายอื่น โดยเฉพาะผู้ใช้ที่เป็นลูกค้าจ่ายสตางค์ของผู้ให้บริการรายนี้ เนื่องจากฮอตสปอตของทรูจำกัดให้ใช้งาน Bangkok WiFi ได้ครั้งละ 1 ยูสเซอร์เท่านั้น
แน่นอนครับว่า ของฟรีและดีไม่มีในโลก การใช้งานอินเทอร์เน็ตความเร็ว 64Kbps ของกทม. อย่างดีที่สุด และมีประสิทธิภาพมากที่สุด คือ การแชทผ่านโปรแกรมเอ็มเอสเอ็น หรือโปรแกรมแชทอื่น ซึ่งต้องการช่องจราจรต่ำมาก

ถ้าต้องการแค่นั้นก็ บรรลุจุดประสงค์แล้ว และคงเหมาะที่สุดแล้ว เนื่องจากการออกแบบเว็บไซต์ในช่วง 4-5 ปีที่ผ่านมา ได้เพิ่มลูกเล่น โชว์กึ๋นก่าจะเรียกเพจมาอ่านได้ ลูกโตเลย

แต่หากต้องการใช้ Green Bangkok Wi-Fi เพื่อเชื่อมต่อเว็บดูสภาพการจราจรถ่ายทอดภาพจากกล้องวงจรปิดทั่วกทม. หรือป้ายแสดงสภาพจราจรอัจฉริยะ เหมือนที่เห็นโฆษณาตามสี่แยก ยอมเสียสตางค์เชื่อมต่อจีพีอาร์เอส หรือเอดจ์ ดีกว่า ได้ความเร็วสูงกว่า (แน่นอนเสียสตางค์)
โฆษณาเคลื่อนไหว Green Bangkok Wi-Fi ที่ติดอยู่ตามเสาใต้ทางยกระดับถนนบรมราชชนนี ที่บอกว่า ประชุมวีดิโอคอนเฟอเรนซ์ผ่านเน็ตไร้สายของกทม. จึงเป็นเรื่องน่าขบขัน แค่เปิดหน้าเว็บ google.com ก็อืดแล้ว นอกเหนือจากนั้นจะทำอะไรได้อีก
บางคนอาจมองว่า อินเทอร์เน็ตไร้สายเป็นเรื่องไร้สาระ และฟุ่มเฟือยของคนกลุ่มหนึ่งที่เห่อเทคโนโลยี แต่เทคโนโลยีไม่ได้ถูกจำกัดความเป็นเจ้าข้าวเจ้าของโดยคนมีกำลังทรัพย์อย่าง เดียว
ลองสังเกตตามแหล่งชุมชนหลายแห่ง จะเห็นจานดาวเทียมสีแดงโผล่ขึ้นตามที่พักที่ปลูกเบียดชิดกันใช้สังกะสีเป็น หลังคา ต้นทุนที่ถูกลง การตลาดที่บ้าบิ่นแบบหมูไม่กลัวน้ำร้อน ราคาอุปกรณ์สื่อสารที่ถูกลง เปิดโอกาสให้คนกำลังทรัพย์น้อย สามารถเข้าถึงเทคโนโลยีอย่างทัดเทียม
นโยบายทำกรุงเทพฯ ให้เป็นเมืองไร้สายริเริ่มมาดีแล้ว หากคนที่มาสานต่อมุ่งมั่นทำให้มันเต็มรูปแบบ ครอบคลุม และมีประสิทธิผลกว่าที่เป็นอยู่ Green Bangkok Wi-Fi จะได้รับการชมเชยมากกว่านี้
อย่างน้อย ไม่ถูกครหาว่าเป็นนโยบายฉาบฉวยเฉพาะหาเสียงเลือกตั้งเท่านั้น เดี๋ยวจะไปว่า นโยบายพรรคอื่นเป็นประชานิยมชนชั้นกลาง และรากหญ้าได้ไม่เต็มปาก

ข่าว : กรุงเทพธุรกิจ

เรื่องที่เกี่ยวข้อง

• 11 พฤศจิกายน, 2008 -- สบท.ย้ำถ้าเน็ตไม่เร็วจริง ยื่นฟ้องตาม กม.คุ้มครองสิทธิผู้บริโภคได้ (2)